czwartek, 28 lutego 2013

Prolog




- Alex szybciej! - pospieszała mnie mama.
- Dobzie - odpowiedziałam biegnąc do samochodu z lalką w ręce.
- Mów wyraziniej,bo nikt cię nie zrozumie - upomniała mnie. Co poradzić miałam 6 lat i wade wymowy.
- Mamusiu zapomniełam się pożegnać z Louis'em - krzykłam próbując wysiaść ale mama mnie powstrzymała.
- Musimy już jechać - powiedziała mama wsiadając do samochodu od strony kierowcy i odpalając silnik. Popatrzyłam na Louis'a stojącego przed drzwiami jego domu. Był smutny tak jak ja. - Będe tęsknić - pomyślałam i mu pomachałam. Odmachał. To był ostatni raz kiedy go widziałam. Przede mną pięcio godzinna podróż do Londynu. Trudna mi było się z tym pogodzić. Od swojego urodzenia mieszkałam w Doncaster, a teraz przeprowadzam się, bo mama  dostała tam lepszą prace. Szkoda, będe miała nowe życie jak to mówiła mama. Teraz mam 17 lat i zapomniałam całkowicie o Doncaster, ale w pamięci ciagle jest Louis choć nie wiem jak wygląda, nie wiem jaki ma głos to i tak mam nadziej że go kiedyś sie spotkamy.




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz